Kerk van St. Catherine

De kerk, gewijd aan St. Catharine van Alexandrië, werd gebouwd in de vroege 13e eeuw, maar het was met de Dominicanen (1222) dat het gebouw en het bijgevoegde klooster vorm kregen zoals ze nu zijn.Het hallvormige, dubbele puntig puntig gebouw werd waarschijnlijk voltooid tegen het midden van de 13e eeuw.Het werd gebouwd om de behoefte aan een grote ruimte te beantwoorden, voornamelijk voor prediking, maar ook voor aanbidding en om de doden te begraven.Het enkele schip met getroffen dak vormt een "T" met het transept, dat vier Cross-Vaulted Chapels leidt.

Het front, voltooid in de eerste helft van de 14e eeuw, is een ontwikkeling in gotische stijl van de kathedraaldecoratie.Tweekleurige strepen, in marmer van het nabijgelegen San Giuliano, verenigen de onderste ronde bogen met de drie-lobbolige bogen erboven.Deze rusten op kolommen met hoofdsteden en menselijke hoofden.Bustes van heiligen in hoge reliëf omringen een centraal rozenvenster.De klokkentoren, gebouwd in terracotta, wordt toegeschreven aan Giovanni di Simone, die ook die in de kerk van S. Francesco en het Camposanto Monumentale bouwde.Het interieur van de kerk werd gerenoveerd na een brand in 1650;Onder de werken zijn de graf van aartsbisschop Saltarelli van Andrea en Nino Pisano, het grote altaarstuk dat de triomf van St. Thomas weergeeft, waarschijnlijk het werk van Lippo Memmi en Francesco Traini, en de 17e eeuw houten kathedra die insluit.Er wordt gezegd dat het van predikte is.

In de oudheid stond een grote polytich ondertekend door Simone Martini op het hoofdaltaar en in de S. Domenico Chapel (Cappella Dei Caduti) was er een dossal dat S. Domenico afbeeldde en verhalen uit zijn leven ondertekend en gedateerd doorFrancesco Traini;Beide zijn nu in het museum van S. Matteo.