Omschrijving
De kerk van Santo Stefano dei Cavalieri staat aan de piazza dei Cavalieri, in het centrum van Pisa: een kerk van wit marmer, vol vlaggen die op vijandelijke schepen zijn buitgemaakt. Ze vertelt over de Orde die Cosimo I stichtte om de piraterij in de Middellandse Zee te bestrijden.
Cosimo I de' Medici legde op 17 april 1565 de eerste steen. Het ontwerp was van Giorgio Vasari, die, om vrij te kunnen werken, de oude kerk van San Sebastiano liet slopen. In 1569 werd ze ingewijd.
De gevel van wit Carrara-marmer is niet van hem: het ontwerp van don Giovanni de' Medici, stiefzoon van Cosimo, kreeg de voorkeur. Hij heeft twee niveaus met zuilen en lisenen, en bovenaan het wapen van de Medici en van de Orde. De klokkentoren, in 1570-1572 toegevoegd, is naar ontwerp van Vasari.
Binnen viert alles de daden van de ridders. Aan de muren hangen vlaggen die tussen het midden van de zestiende en het begin van de achttiende eeuw van islamitische schepen zijn genomen, en tussen de ramen oude scheepslantaarns.
Mis niet het vergulde houten plafond, in 1604 uitgesneden door Bartolomeo Atticciati. Het heeft zes panelen over de daden van de Orde, onder meer de Investituur van Cosimo I van Cigoli en de Terugkeer van de vloot van Lepanto van Jacopo Ligozzi.
Daarna de Steniging van de heilige Stefanus, geschilderd door Vasari zelf in 1571, en de Geboorte van Bronzino uit 1564. In het priesterkoor torent het hoogaltaar van Foggini, van veelkleurig marmer en verguld brons, boven de urn met de relieken van de heilige, in 1682 uit Trani aangekomen.
De binnenkant van de voorgevel en de zijkanten bewaren fragmenten gesneden hout met figuren van Turkse slaven, dieren en wapens: volgens de overlevering deel van een parade-boot van de Orde. Ze zijn van het eind van de zeventiende eeuw.
De twee zijbeuken waren niet voorzien. De kerk ontstond als eenbeukig gebouw, maar na de opheffing van de Orde, in 1859, werden twee zijgebouwen, eerst gebruikt als kleedkamers en magazijnen van de ridders, omgebouwd tot ruimtes die op beuken lijken.
In de zeventiende eeuw vulden de muren zich met doeken van de belangrijkste Florentijnse schilders. Het grote orgel van Giovanni Tamburini uit 1914 heeft drie klavieren en bezet de koorgalerijen die Vasari naast het altaar ontwierp.
Cosimo I de' Medici legde op 17 april 1565 de eerste steen. Het ontwerp was van Giorgio Vasari, die, om vrij te kunnen werken, de oude kerk van San Sebastiano liet slopen. In 1569 werd ze ingewijd.
De gevel van wit Carrara-marmer is niet van hem: het ontwerp van don Giovanni de' Medici, stiefzoon van Cosimo, kreeg de voorkeur. Hij heeft twee niveaus met zuilen en lisenen, en bovenaan het wapen van de Medici en van de Orde. De klokkentoren, in 1570-1572 toegevoegd, is naar ontwerp van Vasari.
Binnen viert alles de daden van de ridders. Aan de muren hangen vlaggen die tussen het midden van de zestiende en het begin van de achttiende eeuw van islamitische schepen zijn genomen, en tussen de ramen oude scheepslantaarns.
Mis niet het vergulde houten plafond, in 1604 uitgesneden door Bartolomeo Atticciati. Het heeft zes panelen over de daden van de Orde, onder meer de Investituur van Cosimo I van Cigoli en de Terugkeer van de vloot van Lepanto van Jacopo Ligozzi.
Daarna de Steniging van de heilige Stefanus, geschilderd door Vasari zelf in 1571, en de Geboorte van Bronzino uit 1564. In het priesterkoor torent het hoogaltaar van Foggini, van veelkleurig marmer en verguld brons, boven de urn met de relieken van de heilige, in 1682 uit Trani aangekomen.
De binnenkant van de voorgevel en de zijkanten bewaren fragmenten gesneden hout met figuren van Turkse slaven, dieren en wapens: volgens de overlevering deel van een parade-boot van de Orde. Ze zijn van het eind van de zeventiende eeuw.
De twee zijbeuken waren niet voorzien. De kerk ontstond als eenbeukig gebouw, maar na de opheffing van de Orde, in 1859, werden twee zijgebouwen, eerst gebruikt als kleedkamers en magazijnen van de ridders, omgebouwd tot ruimtes die op beuken lijken.
In de zeventiende eeuw vulden de muren zich met doeken van de belangrijkste Florentijnse schilders. Het grote orgel van Giovanni Tamburini uit 1914 heeft drie klavieren en bezet de koorgalerijen die Vasari naast het altaar ontwierp.