Voormalige kerk van St. Bernard

De kerk van S. Bernardo werd gebouwd in de jaren 1400, op de locatie van het oude Osnello -ziekenhuis (genoemd naar de oprichter) voor het eerst genoemd in 1189. Gebouwd in een van de oudste straten in dit deel van Pisa, was het bedoeld om te beschermenPelgrims en wayfarers.Deze straat, nu via Pietro Gori, heette ooit Carraia Minucioli, Thencarraia Gonnelle.
Een eerder middeleeuws gebouw, vernietigd in het midden van de 1200s, werd herbouwd in 1401 en werd samengevoegd tot het cisterciënzer van S. Bernardo;In 1444 hebben de nonnen het hele religieuze complex volledig gereconstrueerd, maar later ondergingen dit ook veel renovatie en vele aanpassingen.In 1616 werden het gebouw en de interne vloeren verhoogd en rond het midden van de jaren 1700 werd de kerk opnieuw gestileerd met het uiterlijk dat het vandaag heeft.De kerk behoorde tot de cisterciënzer nonnen tot het begin van de 19e eeuw toen ze bij onderdrukking van de kloosters naar de kerk van S. Silvestro verhuisden.
De bakstenen bogen en ramen in de linker buitenmuur dateren waarschijnlijk uit de 15e eeuw.Andere gebouwen met bakstenen bogen van het late middeleeuwse ziekenhuis kunnen worden uitgekozen in via S. Bernardo en Vicolo Scaramucci.
Binnenin zijn de overblijfselen van de barokke decoraties van het gebouw nog steeds te zien, met vergulde gipsvormen van Antonio Ferri en fresco's op het gewelfde plafond met verhalen uit het leven van St. Bernard door Tommaso Tommasi.Op de muren, in uitgebreide stucwerkframes, zijn twee frescos van G. Battista Tempesti geschilderd in het midden van de 18e eeuw.
Vandaag wordt de kerk gedeconstreerd.Nu "Cantiere S. Bernardo" genoemd, wordt het gebruikt door een groep jonge kunstenaars voor hun activiteiten.