De Limonaia

De Limonaia achter Palazzo Ruschi is een typisch voorbeeld van een constructie gebouwd als onderdeel van een grote tuin "All’taliana", ontworpen in de 19e -eeuwse neoklassieke stijl.

De tuin van het Palazzo is opgenomen in een onderzoek door Pietro Cancelli aan het einde van de 18e eeuw, die aan de onderkant van de Ruschi -tuin toont, een "schuur voor potten", misschien de vroege kern vanDe Limonaia, gedocumenteerd als gebouwd in de eerste helft van de 19e eeuw.Het is duidelijk zichtbaar in de kaart van Pietro Bellini van 1854;De kaart laat zien dat het gebied van de tuin nabij het Palazzo is aangelegd in een klassiek plan, terwijl het resterende deel in een modernere stijl is, vergelijkbaar met de informele 'Engelse' tuin - een stijl die het niet eens is met de gevel van de limonaiaia..

Een eeuw lang werd het gebouw gebruikt voor het kweken van citroenbomen en, bij koud weer, om andere tuinplanten te beschermen.

Tijdens de 20e eeuw raakte de Limonaia in onbruik en werd, verlaten, een opslagplaats totdat het als restaurant werd overgenomen.In 1990 werd het gekocht door het Amerikaanse bedrijf Helwett-Packard om te worden gebruikt als hoofdkantoor voor zijn wetenschappelijk onderzoek.Bij deze gelegenheid waren het gebouw en een deel van de tuin om het geschikt te maken voor zijn nieuwe rol, volledig gerenoveerd en keerde terug naar hun vorige pracht.Helwett-Packard heeft echter een paar jaar later het gebouw weggegooid en de Limonaia is nu eigendom van Pisa Provincial Administration en wordt gebruikt voor tentoonstellingen, conventies en culturele evenementen in het algemeen.Het is ook het hoofdkantoor van een associatie met dezelfde naam die het doel heeft om de wetenschappelijke en technologische cultuur te verspreiden.