Omschrijving
Het Museo della Grafica is gevestigd in het Palazzo Lanfranchi, aan de Lungarno Galilei in Pisa. Binnen vind je tekeningen en prenten uit de twintigste eeuw, in een renaissancepaleis dat uit vier middeleeuwse huizen is ontstaan.
Het museum, geopend in 2007 op initiatief van de gemeente en de universiteit, bewaart de collecties van het Gabinetto Disegni e Stampe van de afdeling Kunstgeschiedenis, een verzameling hedendaagse grafiek die eind jaren vijftig werd gestart door Carlo Ludovico Ragghianti.
Veel bladen zijn schenkingen van de kunstenaars zelf of van kenners onder de verzamelaars, zoals de wetenschapper Sebastiano Timpanaro en kunsthistoricus Giulio Carlo Argan. De tijdelijke tentoonstellingen vertellen de collectie telkens vanuit een nieuwe hoek, en het paleis hield er al voor de opening van het museum.
Ook het paleis is een bezoek waard. Het huidige uiterlijk komt vooral van de verbouwing van 1535-1539, die vier middeleeuwse kernen verenigde, vanaf de dertiende eeuw. Aan de achterkant staat nog een middeleeuwse toren van verrucanosteen en baksteen.
De gevel aan de Arno heeft het portaal naar links verschoven, met steenblokken en een terras erboven. De ramen hebben op de eerste twee verdiepingen driehoekige of halfronde frontons en op de derde stenen omlijstingen.
Langs de via dei Lanfranchi lees je de geschiedenis van de oudste huizen. Er is een muur zonder pleisterwerk, met korfbogen, dichtgemetselde ramen en gaten voor stellingbalken, de openingen waarin de balken van het steiger werden gestoken. Op de begane grond staan nog drie verrucano-pijlers.
Het paleis is genoemd naar de familie Lanfranchi, die er eeuwenlang woonde, tot in de negentiende eeuw. De familie stierf uit in de Rasponi dalle Teste, die het in 1952 aan de gemeente schonken.
De restauratie, toevertrouwd aan architect Massimo Carmassi, verwijderde zelfs het pleisterwerk van de gevel: sommigen riepen schande. Maar eronder kwamen wandschilderingen en middeleeuwse architectuur tevoorschijn die eeuwenlang verborgen waren, en nu kun je de verschillende fasen van het paleis reconstrueren.
Het museum, geopend in 2007 op initiatief van de gemeente en de universiteit, bewaart de collecties van het Gabinetto Disegni e Stampe van de afdeling Kunstgeschiedenis, een verzameling hedendaagse grafiek die eind jaren vijftig werd gestart door Carlo Ludovico Ragghianti.
Veel bladen zijn schenkingen van de kunstenaars zelf of van kenners onder de verzamelaars, zoals de wetenschapper Sebastiano Timpanaro en kunsthistoricus Giulio Carlo Argan. De tijdelijke tentoonstellingen vertellen de collectie telkens vanuit een nieuwe hoek, en het paleis hield er al voor de opening van het museum.
Ook het paleis is een bezoek waard. Het huidige uiterlijk komt vooral van de verbouwing van 1535-1539, die vier middeleeuwse kernen verenigde, vanaf de dertiende eeuw. Aan de achterkant staat nog een middeleeuwse toren van verrucanosteen en baksteen.
De gevel aan de Arno heeft het portaal naar links verschoven, met steenblokken en een terras erboven. De ramen hebben op de eerste twee verdiepingen driehoekige of halfronde frontons en op de derde stenen omlijstingen.
Langs de via dei Lanfranchi lees je de geschiedenis van de oudste huizen. Er is een muur zonder pleisterwerk, met korfbogen, dichtgemetselde ramen en gaten voor stellingbalken, de openingen waarin de balken van het steiger werden gestoken. Op de begane grond staan nog drie verrucano-pijlers.
Het paleis is genoemd naar de familie Lanfranchi, die er eeuwenlang woonde, tot in de negentiende eeuw. De familie stierf uit in de Rasponi dalle Teste, die het in 1952 aan de gemeente schonken.
De restauratie, toevertrouwd aan architect Massimo Carmassi, verwijderde zelfs het pleisterwerk van de gevel: sommigen riepen schande. Maar eronder kwamen wandschilderingen en middeleeuwse architectuur tevoorschijn die eeuwenlang verborgen waren, en nu kun je de verschillende fasen van het paleis reconstrueren.