Omschrijving
Het Museo delle Sinopie ligt aan de zuidkant van de Piazza del Duomo in Pisa, in een lang bakstenen gebouw, het voormalige Spedale Nuovo. Het bewaart de voorbereidende tekeningen voor de fresco's van het Camposanto, eeuwenlang verborgen onder de schilderingen.
De sinopieën zijn met rode oker rechtstreeks op de muur getekend, voordat het fresco werd aangebracht. Het is alsof je een kunstenaar ziet nadenken: snelle streken, correcties, verschillende handen die in het afgewerkte werk als één lijken.
In juli 1944 zette een bombardement het dak van het Camposanto in brand en stroomde gesmolten lood over de fresco's. Om ze te redden maakten restaurateurs ze los van de muur. Eronder vonden ze de tekeningen, buitengewoon goed bewaard. De eerste losmakingen in 1947 brachten ze weer aan het licht. Vanaf 1952 werden ze voorlopig in het Camposanto tentoongesteld, in afwachting van een eigen onderkomen.
Het werk van verschillende kunstenaars lees je hier van dichtbij: Buffalmacco, Andrea Bonaiuti, Antonio Veneziano, Spinello Aretino, Taddeo Gaddi, Piero di Puccio, Benozzo Gozzoli. Zoek vooral naar de tekening voor de Triomf van de Dood.
De sinopieën hangen verdeeld over twee verdiepingen, met panelen aan de muren en hangende galerijen waarmee je ze vanaf verschillende hoogtes bekijkt. In een multimediaal gedeelte toont een 3D-simulatie het Camposanto door de eeuwen heen.
Ook het gebouw zelf is de moeite waard. Het paviljoen werd in 1337 gebouwd om pelgrims en zieken op te vangen. De restauratie in de twintigste eeuw bracht de nissen naast elk bed en de veertiende-eeuwse versiering met grijze banden weer aan het licht.
Mis ook de grote glazen boog aan het plein niet: van hieruit zie je de Scheve Toren en het Camposanto vanuit een ongewone hoek. Boven het toegangsportaal staat een klein klokkentorentje met een windroos.
Binnen zijn twee originele houten spanten in het zicht gelaten, ter herinnering aan het oude dak. Het gebouw diende als ziekenhuis tot een deel ervan in 1969 voor het museum werd bestemd.
De sinopieën zijn met rode oker rechtstreeks op de muur getekend, voordat het fresco werd aangebracht. Het is alsof je een kunstenaar ziet nadenken: snelle streken, correcties, verschillende handen die in het afgewerkte werk als één lijken.
In juli 1944 zette een bombardement het dak van het Camposanto in brand en stroomde gesmolten lood over de fresco's. Om ze te redden maakten restaurateurs ze los van de muur. Eronder vonden ze de tekeningen, buitengewoon goed bewaard. De eerste losmakingen in 1947 brachten ze weer aan het licht. Vanaf 1952 werden ze voorlopig in het Camposanto tentoongesteld, in afwachting van een eigen onderkomen.
Het werk van verschillende kunstenaars lees je hier van dichtbij: Buffalmacco, Andrea Bonaiuti, Antonio Veneziano, Spinello Aretino, Taddeo Gaddi, Piero di Puccio, Benozzo Gozzoli. Zoek vooral naar de tekening voor de Triomf van de Dood.
De sinopieën hangen verdeeld over twee verdiepingen, met panelen aan de muren en hangende galerijen waarmee je ze vanaf verschillende hoogtes bekijkt. In een multimediaal gedeelte toont een 3D-simulatie het Camposanto door de eeuwen heen.
Ook het gebouw zelf is de moeite waard. Het paviljoen werd in 1337 gebouwd om pelgrims en zieken op te vangen. De restauratie in de twintigste eeuw bracht de nissen naast elk bed en de veertiende-eeuwse versiering met grijze banden weer aan het licht.
Mis ook de grote glazen boog aan het plein niet: van hieruit zie je de Scheve Toren en het Camposanto vanuit een ongewone hoek. Boven het toegangsportaal staat een klein klokkentorentje met een windroos.
Binnen zijn twee originele houten spanten in het zicht gelaten, ter herinnering aan het oude dak. Het gebouw diende als ziekenhuis tot een deel ervan in 1969 voor het museum werd bestemd.