Museum van de opera van de kathedraal

Het museumgebouw werd voor het eerst gebouwd om de Canons te huisvesten, in de 9e eeuw.Het klooster werd voltooid in het midden van de 1200s, hoewel de remedie dat niet was.Na verloop van tijd had het gebouw verschillende functies, totdat het uiteindelijk, na het ondergaan van drastische wijzigingen, een klooster werd.Renovatie in de late 20e eeuw herontdekte de oudste delen.

De museumcollectie is bijzonder goed aangebracht met voorbeelden van de bloeiende traditie van beeldhouwkunst in Pisa tussen de 11e tot de 14e eeuw, en niet te vergeten voorbeelden van het wijdverbreide hergebruik van Romeinse beelden in de gebouwen in de gebouwen op deKathedraalplaats.Deze objecten zijn nu in het museum en kunnen worden bewonderd, zij aan zij met de Romaanse en gotische Worksof -kunstenaars die zwoegden op het bouwen van de monumenten.

We zijn de sculpturen verschuldigd van de doopkapel en de kathedraalgevel tot Nicola Pisano en zijn workshop, in het bijzonder Giovanni Pisano;Degenen op de gebouwen zijn nu kopieën.Sommige van de beelden, waaronder de beroemde groep van de cortège van keizer Arrigo VII (getuigen van het tumultueuze politieke scène van Pisa in de jaren 1300) zijn van de Sienese beeldhouwer Tino Di Camaino, die Giovanni volgde als directeur van Works.

Het monumentale houten 13e -eeuwse kruisbeeld uit Frankrijk is ook het vermelden waard.Het maakte deel uit van een afzetting en is een zeldzaam voorbeeld voor Italië.Andere collecties in het museum zijn de 12e tot 14e eeuw verlichte liturgische manuscripten en artefacten van de kathedraalschat, waaronder een reliekschrijn in ivoren en limogene emaille, heilige gewaden, kostbare draperie en een beroemd standbeeld gesneden in ivoor door Giovanni Pisano.