Omschrijving
Tuttomondo is een grote muurschildering van Keith Haring op de muur van de pastorie van de kerk van Sant'Antonio Abate in Pisa, vlak bij het station. Hij meet ongeveer 180 vierkante meter, tien meter hoog en achttien breed: dertig kleurrijke figuren die in elkaar passen.
Haring schilderde hem in juni 1989 in een paar dagen, met hulp van studenten en ambachtslieden. Het is zijn laatste openbare werk voor zijn dood in 1990 en het enige dat bedoeld was om te blijven. De titel, door hemzelf gekozen, is in het Italiaans: zeldzaam voor zijn werken.
Alles begon met een ontmoeting in New York. Haring leerde een Florentijnse student kennen, Piergiorgio Castellani, die hem naar Toscane uitnodigde. In Pisa kreeg hij zin om een muur te beschilderen: de enige vrije was de muur van het klooster van Sant'Antonio, half verwoest door bommen.
De muurschildering gaat over vrede en harmonie. In het midden vormen vier mannetjes die in de taille aan elkaar vastzitten het Pisaanse kruis. Rechtsboven snijden twee menselijke figuren, verbonden als een schaar, een slang door: het goede dat het kwade overwint.
Hoger draagt een man een dolfijn op zijn schouders, en links zijn een hond, een aap en een vogel: de band met de natuur. Een vrouw met een kind en een man met een televisie in plaats van een hoofd tonen het natuurlijke leven en de technologie die het ritme ervan verandert.
Je ziet ook twee paren siamese tweelingen, misschien een waarschuwing tegen nucleaire rampen, en een gele figuur linksboven, die op een matroesjka lijkt, om eraan te herinneren dat iedereen gelijk is in rechten en plichten.
Beneden, op straatniveau, loopt een geel mannetje: de voorbijganger of de toerist die even stilstaat voor het werk voor hij verder gaat naar de Toren.
De muurschildering werd in 2011 gereinigd door de Haring Foundation, met hetzelfde bedrijf dat in 1989 de verf had geschonken. Daarna vertraagde in 2012 een beschermende laag de veroudering van de kleuren.
Haring schilderde hem in juni 1989 in een paar dagen, met hulp van studenten en ambachtslieden. Het is zijn laatste openbare werk voor zijn dood in 1990 en het enige dat bedoeld was om te blijven. De titel, door hemzelf gekozen, is in het Italiaans: zeldzaam voor zijn werken.
Alles begon met een ontmoeting in New York. Haring leerde een Florentijnse student kennen, Piergiorgio Castellani, die hem naar Toscane uitnodigde. In Pisa kreeg hij zin om een muur te beschilderen: de enige vrije was de muur van het klooster van Sant'Antonio, half verwoest door bommen.
De muurschildering gaat over vrede en harmonie. In het midden vormen vier mannetjes die in de taille aan elkaar vastzitten het Pisaanse kruis. Rechtsboven snijden twee menselijke figuren, verbonden als een schaar, een slang door: het goede dat het kwade overwint.
Hoger draagt een man een dolfijn op zijn schouders, en links zijn een hond, een aap en een vogel: de band met de natuur. Een vrouw met een kind en een man met een televisie in plaats van een hoofd tonen het natuurlijke leven en de technologie die het ritme ervan verandert.
Je ziet ook twee paren siamese tweelingen, misschien een waarschuwing tegen nucleaire rampen, en een gele figuur linksboven, die op een matroesjka lijkt, om eraan te herinneren dat iedereen gelijk is in rechten en plichten.
Beneden, op straatniveau, loopt een geel mannetje: de voorbijganger of de toerist die even stilstaat voor het werk voor hij verder gaat naar de Toren.
De muurschildering werd in 2011 gereinigd door de Haring Foundation, met hetzelfde bedrijf dat in 1989 de verf had geschonken. Daarna vertraagde in 2012 een beschermende laag de veroudering van de kleuren.