Opis
Camposanto Monumentale to historyczny cmentarz Pizy, długie ogrodzenie z białego marmuru zamykające północną stronę Placu Cudów. W środku jest gotycki krużganek z XIV-wiecznymi freskami i rzymskimi sarkofagami: przez wieki był „panteonem” najważniejszych pizańczyków, a w XIX wieku pierwszym muzeum miasta.
Najsłynniejszym dziełem jest Triumf Śmierci, fresk Buonamica Buffalmacca z około 1336 roku: Śmierć spada na wesołe grono młodych ludzi, a anioły i demony spierają się o dusze, przedstawione jako dzieci. Obok są Sąd Ostateczny i Piekło, w którym Lucyfer pożera potępionych.
W galeriach są też historie ze Starego Testamentu pędzla Benozza Gozzolego, namalowane w latach 1468–1483, oraz Kosmografia teologiczna Piera di Puccio, utworzona z koncentrycznych kręgów. Pod arkadami biegną rzymskie sarkofagi, od 28 do 31, ponownie użyte do pochówków pizańskiej szlachty.
W kaplicy Aulla przechowywana jest lampa Galileusza: według Camposanto to ta, której kołysanie widział uczony. W jednym miejscu widać też fragmenty łańcucha Porto Pisano, zerwanego po klęsce pod Melorią i wywiezionego do Genui.
Z zewnątrz to zwykły mur z białego marmuru z 43 ślepymi arkadami; wejście od strony placu ma gotycki tabernakulum z Madonną i czterema świętymi. W środku ostrołukowe arkady z ażurowymi maswerkami dokończono w 1464 roku, w stylu gotyku płomienistego.
Legenda mówi, że Campo Santo wypełniono ziemią przywiezioną z Golgoty na pizańskich statkach. Prawda jest bardziej prozaiczna: wokół Katedry namnożyły się groby, a gmina chciała się ich pozbyć. Dopiero 19 czerwca 1277 roku arcybiskup Federico Visconti odstąpił teren.
Potem przyszedł 27 lipca 1944 roku: pocisk artylerii alianckiej podpalił dach, a roztopiony ołów spłynął na freski i marmury posadzki, pozostawiając ślady widoczne do dziś. Freski pospiesznie zdjęto ze ścian i rozpoczęła się bardzo długa renowacja.
Ta katastrofa przyniosła niespodziankę: pod tynkiem były synopie, rysunki przygotowawcze malarzy, bardzo dobrze zachowane. Można je zobaczyć w Muzeum Synopii, po południowej stronie placu.
Koniecznie zobacz
• Triumf Śmierci.
• Freski Benozza Gozzolego.
• Rzymskie sarkofagi.
• Lampę Galileusza.
Czy wiesz, że…?
• Ogrodzenie jest nieco skrzywione względem osi między Katedrą a Baptysterium: gra perspektywy sprawia, że plac wydaje się większy.
• Nazwa „Campo Santo” pojawia się w dokumentach od 1287 roku, a przynajmniej do 1406 poza Pizą była nieznana.
Najsłynniejszym dziełem jest Triumf Śmierci, fresk Buonamica Buffalmacca z około 1336 roku: Śmierć spada na wesołe grono młodych ludzi, a anioły i demony spierają się o dusze, przedstawione jako dzieci. Obok są Sąd Ostateczny i Piekło, w którym Lucyfer pożera potępionych.
W galeriach są też historie ze Starego Testamentu pędzla Benozza Gozzolego, namalowane w latach 1468–1483, oraz Kosmografia teologiczna Piera di Puccio, utworzona z koncentrycznych kręgów. Pod arkadami biegną rzymskie sarkofagi, od 28 do 31, ponownie użyte do pochówków pizańskiej szlachty.
W kaplicy Aulla przechowywana jest lampa Galileusza: według Camposanto to ta, której kołysanie widział uczony. W jednym miejscu widać też fragmenty łańcucha Porto Pisano, zerwanego po klęsce pod Melorią i wywiezionego do Genui.
Z zewnątrz to zwykły mur z białego marmuru z 43 ślepymi arkadami; wejście od strony placu ma gotycki tabernakulum z Madonną i czterema świętymi. W środku ostrołukowe arkady z ażurowymi maswerkami dokończono w 1464 roku, w stylu gotyku płomienistego.
Legenda mówi, że Campo Santo wypełniono ziemią przywiezioną z Golgoty na pizańskich statkach. Prawda jest bardziej prozaiczna: wokół Katedry namnożyły się groby, a gmina chciała się ich pozbyć. Dopiero 19 czerwca 1277 roku arcybiskup Federico Visconti odstąpił teren.
Potem przyszedł 27 lipca 1944 roku: pocisk artylerii alianckiej podpalił dach, a roztopiony ołów spłynął na freski i marmury posadzki, pozostawiając ślady widoczne do dziś. Freski pospiesznie zdjęto ze ścian i rozpoczęła się bardzo długa renowacja.
Ta katastrofa przyniosła niespodziankę: pod tynkiem były synopie, rysunki przygotowawcze malarzy, bardzo dobrze zachowane. Można je zobaczyć w Muzeum Synopii, po południowej stronie placu.
Koniecznie zobacz
• Triumf Śmierci.
• Freski Benozza Gozzolego.
• Rzymskie sarkofagi.
• Lampę Galileusza.
Czy wiesz, że…?
• Ogrodzenie jest nieco skrzywione względem osi między Katedrą a Baptysterium: gra perspektywy sprawia, że plac wydaje się większy.
• Nazwa „Campo Santo” pojawia się w dokumentach od 1287 roku, a przynajmniej do 1406 poza Pizą była nieznana.