Opis
Domus Galilaeana to fundacja kulturalna w Pizie, przy via Santa Maria, poświęcona historii nauki i Galileuszowi. Bardziej niż muzeum jest wielką biblioteką z archiwami uczonych: kto lubi dokumenty, doceni ją, kto szuka gablot do zwiedzania, trochę mniej.
To nie jest muzeum w ścisłym sensie. Jej zbiory obejmują ponad 40 000 specjalistycznych tomów oraz ważne archiwa uczonych XIX i XX wieku.
Wśród zbiorów wyróżniają się papiery Antonia Pacinottiego, wynalazcy dynama, oraz dokumenty Enrica Fermiego i Ettorego Majorany, fizyka, który zniknął w tajemniczych okolicznościach w 1938 roku. Od 2013 roku ich archiwa są skatalogowane i dostępne w internecie.
Zachowały się także niektóre przyrządy związane z archiwami, takie jak źródła używane przez Fermiego w doświadczeniach nad promieniotwórczością indukowaną oraz sprzęt fotograficzny astronoma Pia Emanuellego.
Pałac nie jest domem, w którym urodził się Galileusz: ten znajduje się w pobliżu sądu. To dawny Palazzotto della Specola, między domem Antonia Pacinottiego a domem Carla Francesca Gabby, w którym dawniej mieściły się biblioteka uniwersytecka i obserwatorium astronomiczne.
Obserwatorium zbudowano w latach 1734-35 według projektu Giulia Foggiego, z pięciopiętrową wieżą. Ale w Pizie grunt nie wybacza: wieża od razu zdradzała problemy ze stabilnością z powodu osiadania gruntu i w 1826 roku ją rozebrano.
Pomysł instytutu poświęconego pizańskiemu uczonemu narodził się w 1938 roku, w związku ze stuleciem pierwszego zjazdu włoskich uczonych, który odbył się w Pizie w 1839 roku. Promował go Giovanni Gentile, a instytucja uzyskała osobowość prawną w 1941 roku.
Domus uratowała też przed zniszczeniem CEP, czyli Calcolatrice Elettronica Pisana, dziś w zbiorach Museo degli Strumenti per il Calcolo. Od 2002 roku jest fundacją prawa prywatnego. Oferuje programy edukacyjne dla szkół, od Galileusza po fizyków XX wieku.
To nie jest muzeum w ścisłym sensie. Jej zbiory obejmują ponad 40 000 specjalistycznych tomów oraz ważne archiwa uczonych XIX i XX wieku.
Wśród zbiorów wyróżniają się papiery Antonia Pacinottiego, wynalazcy dynama, oraz dokumenty Enrica Fermiego i Ettorego Majorany, fizyka, który zniknął w tajemniczych okolicznościach w 1938 roku. Od 2013 roku ich archiwa są skatalogowane i dostępne w internecie.
Zachowały się także niektóre przyrządy związane z archiwami, takie jak źródła używane przez Fermiego w doświadczeniach nad promieniotwórczością indukowaną oraz sprzęt fotograficzny astronoma Pia Emanuellego.
Pałac nie jest domem, w którym urodził się Galileusz: ten znajduje się w pobliżu sądu. To dawny Palazzotto della Specola, między domem Antonia Pacinottiego a domem Carla Francesca Gabby, w którym dawniej mieściły się biblioteka uniwersytecka i obserwatorium astronomiczne.
Obserwatorium zbudowano w latach 1734-35 według projektu Giulia Foggiego, z pięciopiętrową wieżą. Ale w Pizie grunt nie wybacza: wieża od razu zdradzała problemy ze stabilnością z powodu osiadania gruntu i w 1826 roku ją rozebrano.
Pomysł instytutu poświęconego pizańskiemu uczonemu narodził się w 1938 roku, w związku ze stuleciem pierwszego zjazdu włoskich uczonych, który odbył się w Pizie w 1839 roku. Promował go Giovanni Gentile, a instytucja uzyskała osobowość prawną w 1941 roku.
Domus uratowała też przed zniszczeniem CEP, czyli Calcolatrice Elettronica Pisana, dziś w zbiorach Museo degli Strumenti per il Calcolo. Od 2002 roku jest fundacją prawa prywatnego. Oferuje programy edukacyjne dla szkół, od Galileusza po fizyków XX wieku.