Opis
Ogród Botaniczny w Pizie to ogród uniwersytecki, część jego Systemu Muzealnego, dwa kroki od Placu Cudów: około trzech hektarów rabat, wiekowych drzew, szklarni i muzeum, na zieloną przerwę wśród zabytków. Powstał w 1543 roku i jest najstarszym uniwersyteckim ogrodem botanicznym na świecie pod względem daty założenia.
A raczej prawie: pierwszeństwa dochodzi Padwa, bo ogród pizański dwukrotnie zmieniał miejsce. Założył go lekarz i botanik Luca Ghini, za pieniądze Cosimy I, w pobliżu Arsenału. Potem Arsenał się rozrósł i ogród się przeprowadził.
W 1591 roku trafił wreszcie tutaj, na teren zakupiony przez wielkiego księcia Ferdinanda I, w pobliżu Placu Katedralnego. A tu w 1839 roku, pod cedrem libańskim, którego już nie ma, odbyło się Pierwsze Zgromadzenie Uczonych Włoskich.
Ogród ma różne sekcje. W Orto del Cedro rosną ogromny miłorząb posadzony w 1787 roku, największy w ogrodzie, o obwodzie czterech metrów, oraz magnolia z tego samego roku. Orto del Mirto ma rośliny lecznicze, niektóre trujące, jak szalej i pokrzyk.
Szkoła Botaniczna to historyczne jądro, z około 400 gatunkami uporządkowanymi systematycznie i kolekcją 150 szałwii. Są cztery szklarnie: tropikalna, sukulentów, wiktorii i bananowca. W Orto Nuovo kamforowiec z 1872 roku przekracza 25 metrów.
Domek z muszli, z fasadą ozdobioną w 1752 roku całkowicie muszlami, mieści Muzeum Botaniczne, otwarte w 2017 roku. Są tam modele grzybów z gipsu i wosku oraz katalog roślin ogrodu, wydrukowany w 1723 roku. Zielnik przechowuje ponad 300 000 okazów.
Ciekawostka: w XVI wieku rośliny układano z aluzją do czterech żywiołów, kwadrat dla ziemi, koło dla nieba, trójkąt dla ognia i baseny dla wody.
A raczej prawie: pierwszeństwa dochodzi Padwa, bo ogród pizański dwukrotnie zmieniał miejsce. Założył go lekarz i botanik Luca Ghini, za pieniądze Cosimy I, w pobliżu Arsenału. Potem Arsenał się rozrósł i ogród się przeprowadził.
W 1591 roku trafił wreszcie tutaj, na teren zakupiony przez wielkiego księcia Ferdinanda I, w pobliżu Placu Katedralnego. A tu w 1839 roku, pod cedrem libańskim, którego już nie ma, odbyło się Pierwsze Zgromadzenie Uczonych Włoskich.
Ogród ma różne sekcje. W Orto del Cedro rosną ogromny miłorząb posadzony w 1787 roku, największy w ogrodzie, o obwodzie czterech metrów, oraz magnolia z tego samego roku. Orto del Mirto ma rośliny lecznicze, niektóre trujące, jak szalej i pokrzyk.
Szkoła Botaniczna to historyczne jądro, z około 400 gatunkami uporządkowanymi systematycznie i kolekcją 150 szałwii. Są cztery szklarnie: tropikalna, sukulentów, wiktorii i bananowca. W Orto Nuovo kamforowiec z 1872 roku przekracza 25 metrów.
Domek z muszli, z fasadą ozdobioną w 1752 roku całkowicie muszlami, mieści Muzeum Botaniczne, otwarte w 2017 roku. Są tam modele grzybów z gipsu i wosku oraz katalog roślin ogrodu, wydrukowany w 1723 roku. Zielnik przechowuje ponad 300 000 okazów.
Ciekawostka: w XVI wieku rośliny układano z aluzją do czterech żywiołów, kwadrat dla ziemi, koło dla nieba, trójkąt dla ognia i baseny dla wody.