Omschrijving
De Arsenali della Repubblica zijn wat er rest van de werf waar Pisa zijn galeien bouwde, in het westen van de stad, in het gebied van de Cittadella. Van het grote complex is maar één loods overgebleven, gerestaureerd en nu gebruikt voor tentoonstellingen.
Het hoogtepunt is precies die middeleeuwse loods, een groot gebouw waar galeien werden gebouwd en hersteld. Door de bombardementen stortte het dak in, en dankzij de herbouwde bogen zie je hoe het er vroeger uitzag.
Eromheen ligt het Cittadella-gebied, opgedragen aan de Syrische archeoloog Khaled al-Asaad, die in 2015 door Islamitische Staat werd vermoord toen hij het culturele erfgoed van Palmyra verdedigde. Het hoort bij het Museo delle Navi Antiche di Pisa, het museum van de oude schepen.
In de dertiende eeuw stonden hier, op een plek die Tersana heette, alleen havenmagazijnen buiten de muren, langs een kanaal naar de Arno. Daarna groef de Republiek, op het hoogtepunt van haar maritieme macht, een kunstmatig bassin dat via de Porta delle Galee met de rivier verbonden was.
Binnen werkten gespecialiseerde vaklieden, ieder aan een ander deel van het schip: bijna een moderne fabriek. In 1261 werd de hele omtrek ommuurd, met de torens Canto en Ghibellina, omdat de plek strategisch was geworden.
Met de neergang van de Republiek werd een deel van de arsenalen verwoest en omgebouwd tot opslagplaatsen en wapenfabrieken. Na de Florentijnse verovering van 1406 werd het gebied verboden terrein voor de Pisanen: er kwamen nieuwe vestingwerken bij, zoals de Torre Guelfa.
In de zestiende eeuw verloor de zone haar militaire functie. Waar de loodsen stonden, kwam de Botanische Tuin, later verplaatst, en in de achttiende eeuw een cavaleriekazerne. De bombardementen van 1943 deden het hele dak van de enige overgebleven loods instorten.
Na de oorlog bedacht architect Giovanni Michelucci voor de hele Cittadella een park gewijd aan Galileo, maar het plan werd nooit voltooid. De opknapbeurt kwam pas na 2010, toen de gemeente het gebied kocht: drie jaar werk en ongeveer vijf miljoen euro, grotendeels uit Europese fondsen.
Tegenwoordig vind je er tijdelijke tentoonstellingen, maar ook bruiloften en recepties. Kijk eens met een historische blik naar de bogen: ze zijn het enige tastbare spoor van de tijd waarin Pisa de Middellandse Zee beheerste.
Het hoogtepunt is precies die middeleeuwse loods, een groot gebouw waar galeien werden gebouwd en hersteld. Door de bombardementen stortte het dak in, en dankzij de herbouwde bogen zie je hoe het er vroeger uitzag.
Eromheen ligt het Cittadella-gebied, opgedragen aan de Syrische archeoloog Khaled al-Asaad, die in 2015 door Islamitische Staat werd vermoord toen hij het culturele erfgoed van Palmyra verdedigde. Het hoort bij het Museo delle Navi Antiche di Pisa, het museum van de oude schepen.
In de dertiende eeuw stonden hier, op een plek die Tersana heette, alleen havenmagazijnen buiten de muren, langs een kanaal naar de Arno. Daarna groef de Republiek, op het hoogtepunt van haar maritieme macht, een kunstmatig bassin dat via de Porta delle Galee met de rivier verbonden was.
Binnen werkten gespecialiseerde vaklieden, ieder aan een ander deel van het schip: bijna een moderne fabriek. In 1261 werd de hele omtrek ommuurd, met de torens Canto en Ghibellina, omdat de plek strategisch was geworden.
Met de neergang van de Republiek werd een deel van de arsenalen verwoest en omgebouwd tot opslagplaatsen en wapenfabrieken. Na de Florentijnse verovering van 1406 werd het gebied verboden terrein voor de Pisanen: er kwamen nieuwe vestingwerken bij, zoals de Torre Guelfa.
In de zestiende eeuw verloor de zone haar militaire functie. Waar de loodsen stonden, kwam de Botanische Tuin, later verplaatst, en in de achttiende eeuw een cavaleriekazerne. De bombardementen van 1943 deden het hele dak van de enige overgebleven loods instorten.
Na de oorlog bedacht architect Giovanni Michelucci voor de hele Cittadella een park gewijd aan Galileo, maar het plan werd nooit voltooid. De opknapbeurt kwam pas na 2010, toen de gemeente het gebied kocht: drie jaar werk en ongeveer vijf miljoen euro, grotendeels uit Europese fondsen.
Tegenwoordig vind je er tijdelijke tentoonstellingen, maar ook bruiloften en recepties. Kijk eens met een historische blik naar de bogen: ze zijn het enige tastbare spoor van de tijd waarin Pisa de Middellandse Zee beheerste.