Omschrijving
De Orto Botanico di Pisa is de tuin van de universiteit, onderdeel van het museumsysteem, op een steenworp van de Piazza dei Miracoli: ongeveer drie hectare aan bloembedden, eeuwenoude bomen, kassen en een museum, voor een groene pauze tussen de monumenten. Hij werd gesticht in 1543 en is de oudste universitaire plantentuin ter wereld, naar oprichtingsdatum.
Of bijna: Padua betwist hem de eerste plaats, omdat de Pisaanse tuin twee keer is verhuisd. Hij werd gesticht door de arts en botanicus Luca Ghini, met het geld van Cosimo I, bij het Arsenaal. Toen breidde het Arsenaal uit, en de tuin verhuisde.
In 1591 kwam hij uiteindelijk hier, op een terrein dat groothertog Ferdinando I had gekocht, vlak bij de Piazza del Duomo. En hier kwam in 1839, onder een Libanese ceder die er niet meer is, de Eerste Bijeenkomst van Italiaanse Wetenschappers samen.
De tuin heeft verschillende delen. In de Orto del Cedro groeien de enorme ginkgo die in 1787 is geplant, de grootste van de tuin, met een omtrek van vier meter, en een magnolia uit hetzelfde jaar. De Orto del Mirto heeft de geneeskrachtige planten, sommige giftig zoals dollekervel en belladonna.
De Scuola Botanica is de historische kern, met ongeveer 400 soorten in systematische volgorde en een collectie van 150 salvia's. Er zijn vier kassen: tropisch, vetplanten, Victoria en banaan. In de Orto Nuovo overschrijdt een kamferboom uit 1872 de 25 meter.
Het schelpenhuisje, met een gevel die in 1752 geheel met schelpen is versierd, herbergt het Museo Botanico, geopend in 2017. Er zijn modellen van paddenstoelen in gips en in was, en de catalogus van de planten van de tuin, gedrukt in 1723. Het herbarium bewaart meer dan 300.000 exemplaren.
Een curiositeit: in de zestiende eeuw werden de planten gerangschikt met een verwijzing naar de vier elementen: het vierkant voor de aarde, de cirkel voor de hemel, de driehoek voor het vuur en de bassins voor het water.
Of bijna: Padua betwist hem de eerste plaats, omdat de Pisaanse tuin twee keer is verhuisd. Hij werd gesticht door de arts en botanicus Luca Ghini, met het geld van Cosimo I, bij het Arsenaal. Toen breidde het Arsenaal uit, en de tuin verhuisde.
In 1591 kwam hij uiteindelijk hier, op een terrein dat groothertog Ferdinando I had gekocht, vlak bij de Piazza del Duomo. En hier kwam in 1839, onder een Libanese ceder die er niet meer is, de Eerste Bijeenkomst van Italiaanse Wetenschappers samen.
De tuin heeft verschillende delen. In de Orto del Cedro groeien de enorme ginkgo die in 1787 is geplant, de grootste van de tuin, met een omtrek van vier meter, en een magnolia uit hetzelfde jaar. De Orto del Mirto heeft de geneeskrachtige planten, sommige giftig zoals dollekervel en belladonna.
De Scuola Botanica is de historische kern, met ongeveer 400 soorten in systematische volgorde en een collectie van 150 salvia's. Er zijn vier kassen: tropisch, vetplanten, Victoria en banaan. In de Orto Nuovo overschrijdt een kamferboom uit 1872 de 25 meter.
Het schelpenhuisje, met een gevel die in 1752 geheel met schelpen is versierd, herbergt het Museo Botanico, geopend in 2017. Er zijn modellen van paddenstoelen in gips en in was, en de catalogus van de planten van de tuin, gedrukt in 1723. Het herbarium bewaart meer dan 300.000 exemplaren.
Een curiositeit: in de zestiende eeuw werden de planten gerangschikt met een verwijzing naar de vier elementen: het vierkant voor de aarde, de cirkel voor de hemel, de driehoek voor het vuur en de bassins voor het water.