Omschrijving
Het Museo Nazionale di Palazzo Reale is gevestigd in het paleis dat de Medici lieten bouwen aan de Lungarno Pacinotti in Pisa. Binnen zie je de portretten, het meubilair, de wandtapijten en de harnassen van de families die er woonden: meer een bezoek aan het hofleven dan aan een kunstgalerie.
Het paleis werd in 1583 ontworpen door Bernardo Buontalenti voor Francesco I de' Medici en neemt middeleeuwse huizen en torens uit de elfde-twaalfde eeuw in zich op. Aan één zijde zie je nog de toren van de Gaetani, de Verga d'Oro of del Cantone genoemd; op de binnenplaats resten een boogportaal, kleine ramen en een loggia met kapitelen met figuren.
In de zalen vind je portretten van Medici en Lotharingers, ook van Bronzino en Tempesti, wandtapijten en meubilair van drie dynastieën: Medici, Lotharingen en Savoye. Niet te missen zijn de oude harnassen van het Gioco del Ponte, de strijd die elk jaar de stad verdeelt op de Ponte di Mezzo.
Het museum bevat ook de nalatenschap Ceci, met Vlaamse en Italiaanse schilderijen uit de zestiende-achttiende eeuw, antiek meubilair en Italiaans en Engels aardewerk, een gipsotheek en de schilderijen van Italo Griselli, beeldhouwer-portrettist uit het begin van de twintigste eeuw.
Vanaf een toren van dit paleis liet Galilei, zo wordt verteld, met zijn verrekijker de hemel aan de groothertogen zien: de middeleeuwse toren, Vergadoro genoemd, werd bij de bouw gespaard. Het is slechts een overlevering, maar het geeft een idee van de plek.
Het Medici-hof kwam hier vooral in de winter bijeen, en onder de gasten waren Galilei en de geleerde Francesco Redi, die hier op 1 maart 1697 stierf.
Na de Medici kwamen de Lotharingers, daarna de Savoye, die het de naam «Reale» gaven. In 1919 ging het paleis over naar de staat, en sinds 1989 herbergt het het museum, dat ook tijdelijke tentoonstellingen organiseert. Francesco I wilde het op de plek van het oude Medici-paleis bij de kerk en het klooster van San Matteo.
Het paleis werd in 1583 ontworpen door Bernardo Buontalenti voor Francesco I de' Medici en neemt middeleeuwse huizen en torens uit de elfde-twaalfde eeuw in zich op. Aan één zijde zie je nog de toren van de Gaetani, de Verga d'Oro of del Cantone genoemd; op de binnenplaats resten een boogportaal, kleine ramen en een loggia met kapitelen met figuren.
In de zalen vind je portretten van Medici en Lotharingers, ook van Bronzino en Tempesti, wandtapijten en meubilair van drie dynastieën: Medici, Lotharingen en Savoye. Niet te missen zijn de oude harnassen van het Gioco del Ponte, de strijd die elk jaar de stad verdeelt op de Ponte di Mezzo.
Het museum bevat ook de nalatenschap Ceci, met Vlaamse en Italiaanse schilderijen uit de zestiende-achttiende eeuw, antiek meubilair en Italiaans en Engels aardewerk, een gipsotheek en de schilderijen van Italo Griselli, beeldhouwer-portrettist uit het begin van de twintigste eeuw.
Vanaf een toren van dit paleis liet Galilei, zo wordt verteld, met zijn verrekijker de hemel aan de groothertogen zien: de middeleeuwse toren, Vergadoro genoemd, werd bij de bouw gespaard. Het is slechts een overlevering, maar het geeft een idee van de plek.
Het Medici-hof kwam hier vooral in de winter bijeen, en onder de gasten waren Galilei en de geleerde Francesco Redi, die hier op 1 maart 1697 stierf.
Na de Medici kwamen de Lotharingers, daarna de Savoye, die het de naam «Reale» gaven. In 1919 ging het paleis over naar de staat, en sinds 1989 herbergt het het museum, dat ook tijdelijke tentoonstellingen organiseert. Francesco I wilde het op de plek van het oude Medici-paleis bij de kerk en het klooster van San Matteo.