Arsenał Medycejski

Arsenał Medycejski

Lungoarno Simonelli 14. (Otwórz mapę)

Opis

Arsenały Medycejskie to osiem wielkich ceglanych naw nad lungarno w Pizie, gdzie w XVI wieku budowano galery floty toskańskiej. Dziś mieści się w nich muzeum starożytnych statków, z łodziami rzymskimi zachowanymi niemal w całości.

Pierwsze muzeum narodziło się z pomysłu Kosmy I Medyceusza. Po poddaniu Pizy Florencji w 1509 roku miasto straciło dostęp do morza, a Kosma chciał przywrócić mu okręty. Projekt przypisuje się Buontalentiemu.

Osiem naw ma średnio po 60 metrów długości. Stocznia, czynna już przed 1540 rokiem, w 1546 zwodowała pierwszą galerę zbudowaną w całości przez miejscowych rzemieślników. Pracowała dla okrętów Zakonu Świętego Szczepana.

Stocznia rosła tak szybko, że wyrzuciła stąd ogród botaniczny, Giardino dei Semplici, przeniesiony w 1563 roku. Ale Livorno i Portoferraio wzięły górę. Później arsenały były stajnią królewską, a w czasie II wojny światowej jedna nawa została zniszczona.

Museo delle navi antiche działa od 2019 roku. Łodzie odnaleziono w grudniu 1998 roku podczas prac w pobliżu stacji San Rossore: co najmniej trzydzieści łodzi zatopionych w dziewięciu powodziach, od II wieku p.n.e. do VII n.e.

Błoto pozbawione tlenu zachowało także drewno, liny, kosze, sprzęt rybacki i ładunki amfor. Mówiło się o «morskich Pompejach». Statki przypływały z Galii, Kampanii i znad Adriatyku.

Nie przegap Alkedo, statku wycieczkowego w kształcie okrętu wojennego, z dwunastoma wioślarzami. Nazwa, po łacinie «mewa», była zapisana greckimi literami na ławce. Potem statek towarowy z marynarzem znalezionym pod ładunkiem, wciąż obejmującym swojego psa.

Trasa ma osiem sekcji. Są płaskodenne barki rzeczne, długa smukła łódź podobna do gondoli i część poświęcona życiu na pokładzie.