Opis
Palazzo dell'Orologio to jeden z budynków przy piazza dei Cavalieri w Pizie, z wielkim środkowym łukiem i zegarem. W środku przetrwał mur wieży, którą rozsławił Dante: tej hrabiego Ugolina.
Powstał z połączenia dwóch średniowiecznych budynków, domu-wieży Kapitana Ludu i wieży Gualandich, spiętych łukiem z zegarem. Pałac przybrał obecną formę w latach 1605-1608, według projektu Vasariego z 1554 roku.
Wieżę nazywano wieżą Muda, bo w czasie pierzenia się piór komuna zamykała w niej swoje orły, symbol miasta. Potem stała się więzieniem, zwanym «Głodu» albo «siedmiu dróg».
Tu, pod koniec XIII wieku, według tradycji zmarł hrabia Ugolino della Gherardesca z synami i wnukami: Dante opowiada o ich końcu w pieśni XXXIII Piekła. Szczegóły tej historii są jednak legendarne.
W latach 1607-1609 Giovanni Stefano Marucelli i Filippo Palladini pokryli freskami fasadę i sklepienie łuku trofejami, groteskami i postaciami alegorycznymi, ku chwale Medyceuszy i Zakonu Świętego Szczepana. Zegar i komora dzwonowa pochodzą z 1696 roku.
Dla rycerzy Świętego Szczepana pałac był od 1566 roku szpitalem. Odpowiedzialny za zdrowie nazywano «Bonomo», dlatego zwany jest też palazzo del Bonomo.
Neogotyckie okno czterodzielne po lewej stronie łuku pochodzi z 1919 roku, gdy hrabia Alberto della Gherardesca kupił pałac i przebudował go w stylu neogotyckim. Interwencję uznano za dyskusyjną.
Od 1982 roku należy do Scuola Normale Superiore, która urządziła w nim bibliotekę: podziemne przejście łączy ją z Palazzo della Carovana. W środku przestrzeń muzealna poświęcona jest wieży Ugolina: widać zachowane mury, na trasie, której towarzyszą wersy Dantego.
Powstał z połączenia dwóch średniowiecznych budynków, domu-wieży Kapitana Ludu i wieży Gualandich, spiętych łukiem z zegarem. Pałac przybrał obecną formę w latach 1605-1608, według projektu Vasariego z 1554 roku.
Wieżę nazywano wieżą Muda, bo w czasie pierzenia się piór komuna zamykała w niej swoje orły, symbol miasta. Potem stała się więzieniem, zwanym «Głodu» albo «siedmiu dróg».
Tu, pod koniec XIII wieku, według tradycji zmarł hrabia Ugolino della Gherardesca z synami i wnukami: Dante opowiada o ich końcu w pieśni XXXIII Piekła. Szczegóły tej historii są jednak legendarne.
W latach 1607-1609 Giovanni Stefano Marucelli i Filippo Palladini pokryli freskami fasadę i sklepienie łuku trofejami, groteskami i postaciami alegorycznymi, ku chwale Medyceuszy i Zakonu Świętego Szczepana. Zegar i komora dzwonowa pochodzą z 1696 roku.
Dla rycerzy Świętego Szczepana pałac był od 1566 roku szpitalem. Odpowiedzialny za zdrowie nazywano «Bonomo», dlatego zwany jest też palazzo del Bonomo.
Neogotyckie okno czterodzielne po lewej stronie łuku pochodzi z 1919 roku, gdy hrabia Alberto della Gherardesca kupił pałac i przebudował go w stylu neogotyckim. Interwencję uznano za dyskusyjną.
Od 1982 roku należy do Scuola Normale Superiore, która urządziła w nim bibliotekę: podziemne przejście łączy ją z Palazzo della Carovana. W środku przestrzeń muzealna poświęcona jest wieży Ugolina: widać zachowane mury, na trasie, której towarzyszą wersy Dantego.